•Monday, August 17, 2009
فرض کن شبه، کاملا ً تاریکه و داری لب پرتگاه راه میری، دست یک نفر دیگه رو هم گرفتی و با احتیاط حرکت میکنید.
اگه پات سر بخوره چی کار میکنی؟
احتمالا ً نمیرسی که به این مسئله فکر کنی و بی اختیار اونچه که تو دستته رو محکم میگیری....
.
.
.
.
امّا تو چه جوری تونستی اون لحظه، با اختیار، دست منو رها کنی؟
اگه پات سر بخوره چی کار میکنی؟
احتمالا ً نمیرسی که به این مسئله فکر کنی و بی اختیار اونچه که تو دستته رو محکم میگیری....
.
.
.
.
امّا تو چه جوری تونستی اون لحظه، با اختیار، دست منو رها کنی؟
|
4 comments:
شاید این موضوع تو وجودش بوده که صاحب ِ دست رو با خودش به ته پرتگاه نکشونه
خب همین تو وجود بودن رو درک نمیکنم دیگه، در مورد اونچه که غیر ارادیه!
کار های «به اصطلاح» غیر ارادی در واقع براساس اون چیزی هست که تو وجودمونه! :D
درک دل خواهد تا که بگشاید سر این معما