توی این یکسال یه چیزایی رو فهمیدم. ولی هنوز  یه عالمه سوال توی ذهنمه که اگه بخوام خلاصه شون کنم میشه این: چرا؟ واقعا چرا؟ اگه من جواب این سوالهامو پیدا کنم تا قبل از اینکه بمیرم، اونوقت احساس خوشبختی میکنم

دیگه اینکه فهمیدم 

خیلی آدم مزخرفی هستم ولی نه خودم به روی خودم میارم و نه شما

و 

خیلی اشتباه میکنم ولی درس عبرت نمیگیرم

بیشتر ازاین مثال نمیزنم تا آبروی خودمو بر باد ندم

ولی تصمیم گرفتم آدم خوبی بشم. فقط نمیدونم چه جوری؟ ولی شما امیدوار باشین. خودم هم سعی میکنم امیدوار باشم